دریانیوز//در آستانه ماه مبارک رمضان، خبر آزادی یک زندانی جرائم غیرعمد پس از ۲۰ سال حبس به همت شرکت نفت ستاره خلیج فارس، خبری بود که نه فقط در یک خانه، که در دل یک شهر چراغی روشن کرد؛ چراغ امید.بیست سال، عدد کوچکی نیست. بیست سال یعنی یک نسل؛ یعنی کودکی که پدرش را پشت میلهها جا گذاشته و حالا جوانی شده با هزار پرسش بیپاسخ. یعنی مادری که سالها بار نانآوری و تربیت فرزندان را یکتنه بر دوش کشیده است. آزادی این زندانی در آستانه ماه مهمانی خدا، تنها باز شدن یک درِ آهنی نبود؛ بازگشت یک پدر، یک همسر، یک عضو خانواده به متن زندگی بود.آنگونه که «وحید قانعیفرد» مدیرعامل شرکت نفت ستاره خلیج فارس اعلام کرده، این اقدام در چارچوب مسئولیت اجتماعی شرکت و با مشارکت خیرین این شرکت صورت گرفته است.
اقدامی که نشان میدهد مسئولیت اجتماعی اگر از روی باور و نه از سر رفع تکلیف انجام شود، میتواند سرنوشتساز باشد. حضور مدیرعامل شرکت نفت ستاره در زندان بندرعباس، بازدید از کارگاههای خیاطی و صنایعدستی و تأکید بر مهارتآموزی زندانیان نیز پیامی روشن داشت: زندان باید محل بازسازی انسان باشد، نه حذف او از جامعه.اما این خبر خوش، پرسشی جدی را هم پیش روی ما میگذارد؛ چند «بیست سال» دیگر هنوز پشت دیوارهای بلند زندانهای استان در حال سپری شدن است؟ دهها زندانی جرائم غیرعمد در زندانهای هرمزگان روزگار میگذرانند؛ افرادی که نه به دلیل خشونت و جنایت، که بر اثر بدهی، حوادث ناخواسته یا مشکلات اقتصادی گرفتار شدهاند. پشت هر کدام از این پروندهها، خانوادهای ایستاده که در غیاب نانآور، با آسیبهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و حتی آموزشی دستوپنجه نرم میکند.کودکی که بهدلیل فقر ترک تحصیل میکند، نوجوانی که برای کمک به خانواده وارد بازار کار غیررسمی میشود، مادری که زیر بار قرض و فشار روانی خم میشود؛ اینها هزینههای پنهان حبسهای طولانی جرائم غیرعمد است.
اگر امروز برای آزادی این زندانیان گام برنداریم، فردا باید برای درمان آسیبهای اجتماعی گستردهتری هزینه کنیم.صنایع بزرگ استان، بنگاههای اقتصادی، اعضای اتاق بازرگانی، نهادهای انقلابی و خیرین میتوانند در کنار یکدیگر، جریان مستمری برای آزادی زندانیان جرائم غیرعمد ایجاد کنند. همانگونه که نفت ستاره خلیج فارس پیشقدم شد، دیگران نیز میتوانند سهمی در بازگرداندن امید به خانهها داشته باشند. این اقدام نهتنها یک کار خیر فردی، بلکه سرمایهگذاری اجتماعی برای کاهش فقر، بزهکاری و فروپاشی خانوادههاست.رمضان، ماه بازگشت است؛ بازگشت به خود، به خدا و به ارزشهای انسانی. چه بازگشتی زیباتر از بازگشت یک زندانی به آغوش خانواده؟ چه صدقهای ماندگارتر از آنکه چراغ خانهای خاموش را دوباره روشن کنیم؟ امروز، اقدام مسئولانه شرکت نفت ستاره خلیج فارس میتواند الگویی باشد برای یک حرکت فراگیر استانی؛ حرکتی که در آن، اقتصاد و انسانیت در کنار هم معنا پیدا میکنند. اگر هر صنعت و هر مجموعه اقتصادی، حتی سالانه چند زندانی جرائم غیرعمد را آزاد کند، در مدتی نهچندان طولانی میتوان شاهد کاهش چشمگیر این نوع حبسها در استان بود.جامعهای که دست افتادگانش را میگیرد، آیندهای امنتر میسازد. آزادی این زندانی پس از ۲۰ سال، فقط پایان یک محکومیت نبود؛ آغاز مسئولیتی جمعی است. مسئولیتی برای آنکه اجازه ندهیم فقر و حادثه، سرنوشت یک خانواده را برای دههها در بند نگه دارد.
ثبت دیدگاه