دریانیوز//نمایشگاه عرضه مستقیم کالا در بندرعباس قرار بود مرهمی باشد بر زخم گرانی؛ قرار بود مردم بیایند، مقایسه کنند، بخرند و با دستِ پر به خانه برگردند. اما راهروهای خلوت این نمایشگاه، روایت دیگری داشت؛ روایتی تلخ از جیبهای خالی. وقتی حتی «عرضه مستقیم» هم مشتری ندارد، باید پذیرفت مسأله، توان خریدی است که تحلیل رفته است.گرانی دیگر یک خبر روزمره نیست؛ به سبک زندگی مردم هجوم آورده است.گوشت، مرغ و ماهی ومیگو که زمانی پای ثابت سفرههای هرمزگانی بود، امروز برای بسیاری از خانوادهها حکم کالای لوکس را دارد. میوهای که باید سهم طبیعی سبد غذایی کودکان باشد، به انتخابی مناسبتی تبدیل شده است. سفره عید، که همیشه نماد امید و رونق بود، حالا برای برخی خانوادهها به فهرستی از «حذفها» بدل شده است؛ حذف گوشت، حذف میوه، حذف آجیل و حتی حذف لباس نو.درآمدها پاسخگوی نیازهای ابتدایی نیست. کارگران روزمزد و کسانی که درآمد ثابت و پایدار ندارند، نخستین قربانیان این تلاطماند.
مستأجرانی که ناچارند حداقل ۵۰ تا ۶۰ درصد درآمدشان را صرف اجاره کنند، چگونه میتوانند از پس هزینه خوراک، پوشاک و آموزش برآیند؟ خانوادههایی که بیماری در خانه دارند و با هزینههای سنگین دارو و درمان دستوپنجه نرم میکنند، در شرایطی بحرانیتر گرفتارند؛ هر نسخه پزشکی برایشان به اندازه یک کابوس قیمت دارد.برنامههای اقتصادی دولت و سیاستهای ارزی، آنگونه که وعده داده میشد، از فشارها نکاست. افزایش بهای کالاها و خدمات، گسترده و پیدرپی ادامه یافت. سبد کالایی که قرار بود مُسکن باشد، درمان نشد؛ یازده قلم محدود نمیتواند دردی را دوا کند وقتی سایر اقلام ضروری وکالاها و خدمات هر روز گرانتر میشوند. مردم حساب و کتاب میکنند، دخل و خرج را کنار هم میگذارند و در نهایت به بنبست میرسند؛ جایی که دیگر چیزی برای کاستن باقی نمانده است.پیامدهای این تنگنا، فراتر از اقتصاد خانههاست. سوءتغذیه در میان کودکان و نوجوانان زنگ خطر جدی است.
دانشآموزانی که گرسنه به مدرسه میروند، چگونه میتوانند تمرکز کنند و آینده بسازند؟ گزارشها از ترک تحصیل دهها هزار دانشآموز در استان حکایت دارد؛ نسلی که شاید قربانی مستقیم سفرههای کوچکشده امروز باشد. این فقط یک عدد نیست؛ هر ترک تحصیل، یک رؤیای نیمهتمام است.تناقض دردناک آنجاست که هرمزگان را قطب اقتصاد کشور مینامند؛ استانی با بنادر فعال، صنایع بزرگ و گردش مالی قابل توجه. اما در سایه این ارقام درشت، خانوادههایی زندگی میکنند که با فقر، بیکاری و محرومیت دست به گریباناند. توسعهای که در ویترین آمارها میدرخشد، اگر به سفره مردم نرسد، معنایش را از دست میدهد.اقتصاد، علم عددهاست؛ اما زندگی مردم با عددها گرم نمیشود. آنچه امروز در بندرعباس و بسیاری از شهرهای استان میگذرد، هشداری جدی است: وقتی نمایشگاههای تخفیفی هم خلوت میشوند، یعنی مردم دیگر حتی توان خرید ارزانتر را هم ندارند.
حال بماند که برخی اقلام هم اتیکت قیمت ندارند و فروشنده با قیمت دلخواهش می فروشد و نظارتی نیست. سیاستگذاران باید صدای این سکوت را بشنوند؛ سکوت راهروهای خلوت، سکوت سفرههای بیرونق و سکوت دانشآموزانی که با شکم گرسنه سر کلاس مینشینند.عید نزدیک است، اما برای بسیاری، شادی در گرو تصمیمهای بزرگ اقتصادی است؛ تصمیمهایی که اگر به موقع و دقیق گرفته نشود، فردا نهفقط سفرهها که امیدها هم کوچکتر خواهد شد.الان مردم نه می توانند برای سفرهای افطار وسحری ماه مبارک رمضان خرید کنند ونه برای سفره سال تحویل عید وتعطیلات نوروزی. شرایط سخت و نگران کننده است و گرانی ها و سختی معیشت مردم که رهبر معظم انقلاب در چندین سخنرانی اخیرشان هم بر رفع آن توسط دولت تاکید داشتند، بایستی مورد توجه قرار گیرد.
ثبت دیدگاه