نان بی‌کیفیت؛توپ در زمین کارخانه‌های آرد

دریانیوز//نان در بندرعباس هنوز آن عطر و طعم و کیفیت نان استان های دیگر را ندارد و مردم‌ همچنان از کیفیت نان در این شهر ناراضی اند وهیچ نهادی هم خود را پاسخگو نمی داند .نان سفره مردم هر روز گران‌تر می‌شود، اما کیفیت نانی که بر آن می‌نشیند، گویی هر روز سبک‌تر و بی‌رمق‌تر از قبل است. پرسش ساده شهروندان این است: وقتی قیمت بالا می‌رود، چرا کیفیت بالا نمی‌رود؟ و مهم‌تر از آن، چرا هیچ‌کس خود را پاسخگو نمی‌داند؟

مردم که به نانوایی‌ها اعتراض می‌کنند، پاسخ آماده است؛ «آرد بی‌کیفیت است.» توپ بی‌درنگ به زمین کارخانه‌های آرد می‌افتد. نانوا می‌گوید با این آرد نمی‌توان معجزه کرد. از آن سو، کارخانه‌های آرد سکوت اختیار می‌کنند یا به طور غیررسمی می‌گویند گندم تحویلی همان است که دریافت می‌کنند؛ چه داخلی و چه وارداتی. این میان، تنها چیزی که دست‌به‌دست می‌شود، مسئولیت است؛ نه کیفیت. البته گاهی شنیده می شود که گندم های داخلی کیفیت کمتری دارند و آرد هم بی کیفیت و نان بی کیفیت تر پخته می شود، اما باید بررسی شود که این ادعا صحت دارد؟

واقعیت این است که اگر کارخانه‌های آرد گندم مرغوب تحویل می‌گیرند اما آرد نامرغوب تولید می‌کنند، باید صریح و شفاف پاسخ دهند. فرآیند آسیابانی، اختلاط گندم‌ها، میزان سبوس‌گیری، کنترل رطوبت و نگهداری، همه استاندارد دارد. نمی‌توان پشت پیچیدگی‌های فنی پنهان شد. اگر قصوری هست، دستگاه‌های نظارتی باید ورود کنند و برخورد قانونی صورت گیرد. اما اگر گندم تحویلی اساساً کیفیت لازم را ندارد، چرا باید کارخانه‌ها و در نهایت مردم تاوان آن را بدهند؟ چرا گندم مناسب و استاندارد تأمین نمی‌شود؟

در این میان، پرسش دیگری نیز بی‌پاسخ مانده است: آیا نحوه دپو و نگهداری گندم درفضای باز و غیراستاندارد بنادر، آن هم در شرایط آب‌وهوایی خاص گرم و مرطوب بندرعباس، در افت کیفیت مؤثر نیست؟ گندمی که در فضای آزاد و خارج از سیلوهای استاندارد نگهداری شود، طبیعی است که از نظر کیفی دچار آسیب شود. اگر چنین است، چرا گزارشی شفاف از وضعیت نگهداری گندم‌ها منتشر نمی‌شود؟ چرا مردم نباید بدانند ماده اولیه نانی که هر روز می‌خرند، چه مسیری را طی کرده است؟
از سوی دیگر، برخی نانوایان صراحتاً می‌گویند آرد تولیدی در برخی استان‌های دیگر کیفیت بهتری دارد و اگر اجازه خرید از خارج استان داشته باشند، می‌توانند نان باکیفیت‌تری به دست مردم بدهند. اگر این ادعا درست است، چرا انحصار تأمین آرد نباید مورد بازنگری قرار گیرد؟

و اگر درست نیست، کارخانه‌های آرد هرمزگان باید با ارائه مستندات و آزمایش‌های کیفی، از تولیدات خود دفاع کنند.روزنامه «دریا» در همین جا اعلام می‌کند آماده است فرصت برابر برای پاسخگویی و دفاع در اختیار کارخانه‌های آرد قرار دهد. سکوت، بدترین پاسخ در برابر سفره‌های کوچک‌شده مردم است. نمی‌شود قیمت نان افزایش یابد، اما کیفیت آن درجا بزند یا حتی عقب‌گرد کند.بندرعباس شهری است که گرمای هوا، رطوبت بالا و شرایط خاص اقلیمی آن، حساسیت فرآیند تولید و نگهداری آرد و گندم را دوچندان می‌کند. در چنین شرایطی، نظارت باید سخت‌گیرانه‌تر باشد، نه کمرنگ‌تر. مردم حق دارند بدانند چرا نانی که می‌خرند، گاه وا می‌رود، زود بیات می‌شود یا بافتی نامطلوب و اصطلاحا پلاستیکی دارد.اکنون زمان تعیین تکلیف است؛ یا گندم نامرغوب است، یا آرد استاندارد نیست، یا فرآیند پخت ایراد دارد. در هر سه حالت، مسئول مشخص است و باید پاسخگو باشد. نان، قوت غالب مردم است؛ با آن نمی‌توان بازی کرد و مسئولیت را پاس‌کاری کرد.