دریانیوز// در دهههای اخیر، جهان با شتابی بیسابقه به سوی افزایش بهرهوری و استفاده از فناوریهای نوین، به ویژه هوش مصنوعی، حرکت میکند. کشورها با توجه به شرایط بومی و نیازهای ویژه خود، راهکارهای متفاوتی را در این مسیر انتخاب کردهاند. برزیل با هدف حفظ اکوسیستم حساس جنگلهای آمازون، از هوش مصنوعی برای پایش و مدیریت منابع طبیعی استفاده میکند و تلاش دارد تا از این فناوری برای پیشبینی تغییرات محیطی و جلوگیری از تخریبهای گسترده بهره ببرد. در کنیا، هوش مصنوعی به عنوان ابزاری برای ریشهکن کردن بیسوادی به کار گرفته شده است؛ سامانههای یادگیری هوشمند با تمرکز بر آموزش فردی و دسترسی گسترده به محتواهای آموزشی، امکان افزایش سطح سواد و ارتقای کیفیت آموزش را فراهم میکنند.
در مکزیک، صنایع خودروسازی با ورود رباتیک و هوش مصنوعی در خطوط تولید به دنبال افزایش بهرهوری، کاهش خطا و ارتقای کیفیت محصولات هستند و این تحول صنعتی، رقابتپذیری کشور در بازارهای جهانی را تقویت میکند.ایران نیز در زمینههای مختلف میتواند از هوش مصنوعی بهرهمند شود؛ به ویژه در مدیریت مصرف انرژی، ارتقای سلامت عمومی و کاهش فساد اداری. اما بهرهبرداری موفق از این فناوری مستلزم ایجاد زیرساختهای نهادی و قانونی مناسب است. نخست، مقرراتزدایی در حوزه هوش مصنوعی به معنای تسهیل ورود نوآوریها و حذف موانع غیرضروری برای استارتاپها و شرکتهای دانشبنیان است.
دوم، تشکیل صندوقهای مالی ریسکپذیر به منظور حمایت از پروژههای نوآورانه و پرریسک، تضمینکننده جریان سرمایه برای توسعه راهکارهای هوش مصنوعی خواهد بود. سوم، ارتباط نزدیک با نخبگان دانشگاهی و مراکز پژوهشی، امکان انتقال دانش و توسعه فناوریهای بومی را فراهم میکند.برای تسهیل همکاری میان بخش خصوصی و دولت، حضور مشاوران متخصص هوش مصنوعی در سطح دولت و استانداریها ضروری است تا سیاستگذاریها و پروژهها با شناخت کامل از ظرفیتها و محدودیتهای فناوری طراحی شوند. این هماهنگیها میتواند ایران را در مسیر استفاده هوشمندانه از هوش مصنوعی قرار دهد و گامی مؤثر در جهت افزایش بهرهوری، توسعه پایدار و ارتقای کیفیت زندگی مردم بردارد.
ثبت دیدگاه