دریانیوز//سالهاست نوشتهایم، هشدار دادهایم و تذکر دادهایم؛ اما انگار گوش شنوایی نیست. داستان تکراری است: پشتیبانی امور دام، مرغ و گوشتهای منجمد را درست در هفتههای پایانی تاریخ مصرفشان وارد بازار میکند؛ درست زمانی که دیگر نه خیال شهروند راحت است و نه فروشنده آسوده.مردم وقتی مرغ یا گوشت میخرند، تنها به امروز فکر نمیکنند. خانوادهای که با هزار حساب و کتاب، اقلام پروتئینی تهیه میکند، میخواهد چند روز یا حتی چند هفته آن را در یخچال یا فریزر نگه دارد.
مگر سفره مردم محل آزمون و خطا و دقیقه نودی عمل کردن است؟بارها دیده شده مرغهایی در فروشگاهها عرضه میشود که فقط چند روز تا پایان تاریخ مصرفشان باقی مانده یا حتی از آن گذشتهاند. دستگاههای نظارتی هم وقتی متوجه میشوند، ناچار اقدام به جمعآوری میکنند. نتیجه چیست؟ فروشگاهها متضرر میشوند، مردم بیاعتماد میشوند و بازار دوباره ملتهب.از سوی دیگر، همین کمبودهای مقطعی مرغ و گوشت که باعث گرانی و آشفتگی بازار میشود، بهانهای میشود برای توزیع این اقلام منجمد در شرایطی که بیشتر شبیه رفع تکلیف است تا حمایت واقعی از مردم.
هر چند ماه یک بار، ناگهان مرغ و گوشت وارد بازار میشود، اما نه مرغی که خیال خانواده را راحت کند، بلکه محصولی که به تاریخ انقضا نزدیک است و بیشتر حس اضطرار میدهد تا اطمینان.
چند روز قبل هم دوباره همین اتفاق افتاد؛ مرغهای منجمدی در برخی فروشگاهها توزیع شد که تاریخ مصرفشان تا چند روز آینده تمام میشود. سؤال ساده است: چرا این مرغها حداقل چند ماه زودتر وارد چرخه مصرف نشدند؟ چرا همیشه باید در دقیقه ۹۰ یاد سفره مردم بیفتیم؟پشتیبانی امور دام قرار است پشتوانه باشد، نه اینکه مردم را در تردید بگذارد.
حمایت از بازار یعنی توزیع بهموقع، برنامهریزیشده و با فاصله مطمئن از تاریخ انقضا. نه اینکه شهروند احساس کند کالایی را میخرد که باید سریع مصرف کند یا نگران سلامت خانوادهاش باشد. سفره مردم جای آزمون سیاستهای عجولانه نیست. این شیوه عرضه باید اصلاح شود. اگر قرار است مرغ و گوشت منجمد وارد بازار شود، باید با زمانبندی درست، شفافیت کامل و رعایت حق مصرفکننده باشد. مردم حق دارند کالایی بخرند که فرصت نگهداری داشته باشد، نه اینکه در آستانه پایان عمر مصرف به خانه ببرند.دقیقه ۹۰ با اقتصاد مردم بازی نکنید. اعتماد، چیزی نیست که با مرغهای نزدیک به انقضا دوباره به بازار برگردد.
ثبت دیدگاه