دریانیوز// محله آیتالله غفاری بندرعباس، همان «شهناز» قدیمی، فقط یک محدوده شهری نیست؛ بخشی از حافظه تاریخی این شهر است. محلهای در مرکز و قلب بندرعباس که سالهاست میان برجها، بلوارها و توسعههای شهری جا مانده و سهمش از پیشرفت، بیشتر فرسودگی و محرومیت بوده است. شهردار بندرعباس هفته گذشته در نشست خبری، بار دیگر از برنامهای سخن گفت که سالهاست گوش مردم این محله با آن آشناست: بهسازی، نوسازی، تشویق سرمایهگذاران و بازگرداندن رونق به محلهای که ارزش املاک آن، با وجود موقعیت مرکزیاش، چندین برابر پایینتر از کوی فرهنگیان در آن سوی بلوار مادر است.بلوار مادر، مرزی عجیب میان دو واقعیت متفاوت است؛ یک طرف محلهای برخوردار با املاک گرانقیمت و سیمای شهری مرتب و طرف دیگر محلهای قدیمی با خانههای فرسوده، کوچههای باریک و تاریک، و خانوادههایی که سالهاست توان بازسازی و نوسازی ندارند.آیتالله غفاری محلهای است که دهها شهید را تقدیم انقلاب کرده، اما امروز برخی کوچههایش به مأمن آسیبهای اجتماعی تبدیل شده است. اعتیاد، خرید و فروش مواد، ناامنی شبانه و رهاشدگی، تصویری تلخ از محلهای ساخته که زمانی یکی از پرجنبوجوشترین بخشهای بندرعباس بود.واقعیت این است که از اوایل دهه ۸۰ تاکنون، بارها طرحهای مختلف برای ساخت مجتمعهای مسکونی، تجاری و اداری در این محدوده مطرح شد.
وعدههایی که هر بار با تغییر مدیران، کمبود بودجه یا نبود اراده اجرایی، به بایگانی سپرده شدند و سهم مردم، فقط انتظار بود و فرسایش بیشتر.اکنون شهرداری از ارائه مشوقهایی برای جذب سرمایهگذار سخن میگوید؛ تصمیمی که اگر درست و شفاف اجرا شود، میتواند نقطه عطفی باشد. اما مردم این محله دیگر با «خبر» قانع نمیشوند. آنها عمل میخواهند، نه تیتر. نوسازی محله آیتالله غفاری فقط یک پروژه عمرانی نیست؛ یک مطالبه اجتماعی است. اینجا بحث زیباسازی شهری صرف نیست، بحث حق زندگی است. حق کودکی که در کوچههای تنگ و ناامن بزرگ میشود. حق خانوادهای که در خانهای فرسوده، زیر سقفی لرزان، سالهاست چشمانتظار بازگشت امید مانده است. بیشتر املاک این محله فرسوده اند ودر هربارندگی همسقف و دیوار برخی فرو می ریزد. بیش از ۲۰۰ملک در شهناز شناسایی شده است که بدلیل فرسودگی در وضعیت بحرانی قرار دارند و ممکن است فرو بریزند وساکنان در زیرآوار این خانه های فرسوده مدفون شوند، اگر که زودتر اقدامی برای بازسازی شان انجام نشود.
در دهه۹۰بارها وعده داده شد که از کوچه بعثت۵ و کنار مسجدسقاخانه ابوالفضل(ع) تا بلوارمادر بازگشایی معبر انجام شود تا امنیت وارتقای خدمترسانی را به ارمغان بیاورد که هیچگاه محقق نشد. درحال حاضر دورتادور این محله صنوف مزاحم و آلاینده فعالیت دارند که باعث ترافیک و آلایندگی صوتی و بصری و ایجاد مزاحمت برای ساکنان شده است. در یک کلام این محله به حال خود رها شده و به سختی نفس می کشد و تاکنون هموعده درمانی شده است وبس. حالا باید دید وعده شهردار بندرعباس، سرنوشت متفاوتی از وعدههای پیشین خواهد داشت یا نه. آیا این محله دوباره به زندگی بازمیگردد؟ آیا حقوق تضییعشده ساکنانش احیا میشود؟
بندرعباس، شهری است که قلبش نباید فراموش شود. محله آیتالله غفاری، قلب زخمی این شهر است؛ زخمی که درمانش دیگر فقط حرف نیست، اقدام است.
ثبت دیدگاه