دریانیوز//در کوچهپسکوچههای بندرعباس، جایی که بوی دریا با شرجی سنگین هوا در هم میآمیزد، این روزها دغدغهای بزرگتر از گرما بر زندگی مردم سایه انداخته است: بحران مسکن. بحرانی که دیگر صرفاً یک مسئله اقتصادی نیست، بلکه به زخمی اجتماعی بدل شده و بهتدریج اعتماد عمومی را فرسوده است.سالهاست وعده ساخت ۱۵ هزار واحد مسکن ملی در شمال بلوار شهید رجایی بندرعباس به گوش مردم میرسد؛ وعدهای که برای بسیاری از خانوادههای کمدرآمد روزنه امیدی بود تا شاید بتوانند از زیر بار اجارههای سنگین رها شوند. اما امروز نه خبری از تحویل واحدهاست و نه حتی واگذاری زمین به ثبتنامکنندگان تا بتوانند با هزینهای کمتر، خانهای ویلایی و متناسب با نیاز خود بسازند. این بلاتکلیفی، هزاران خانواده را میان زمین و آسمان نگه داشته است.
پروژههای مسکن ملی در شهرک پیامبر اعظم(ص) بندرعباس نیز سرنوشتی مشابه دارند. طرحهایی که بارها وعده افتتاح و تحویل آن داده شد، اما همچنان در پیچوخم بروکراسی، کمبود منابع، عدم پرداخت تسهیلات بانکی و نبود اراده جدی گرفتار ماندهاند. سهم آورده متقاضیان نیز افزایش یافته است و بسیاری از آنها توان پرداخت ندارند. نتیجه روشن است: شهری مهاجرپذیر با رشد جمعیت بالا، اما با ظرفیت مسکن محدود و ناکافی. امروز بسیاری از شهروندان حتی توان اجاره یک واحد کوچک را ندارند. خانوادههایی که بخش عمده درآمد ناچیزشان صرف اجاره میشود و باز هم شرمنده صاحبخانهاند و نمی توانند اجاره شان را بموقع پرداخت کنند . جوانانی که رؤیای ازدواج را به دلیل ناتوانی در تأمین مسکن کنار گذاشتهاند. پدرانی که هر ماه با اضطراب به تقویم نگاه میکنند و مادرانی که نگران تمدید قرارداد اجارهاند.در این میان، بازار آشفته مسکن به جولانگاه دلالان و سوداگران تبدیل شده است.
نبود نظارت مؤثر، زمینه را برای افزایش بیضابطه قیمتها فراهم کرده و مستأجران را به مرز استیصال رسانده است؛ تا جایی که بسیاری از خانواده های محروم ناچار به مراجعه به خیرین و مراکز خیریه و نیکوکاری شدهاند. وضعیتی که برای شهری با ظرفیتهای اقتصادی و موقعیت راهبردی بندرعباس، زیبنده نیست.مسکن صرفاً چهاردیواری نیست؛ پایه آرامش خانواده، شرط ازدواج جوانان وفرزندآوری و زیربنای امنیت اجتماعی است. تضعیف این بنیان، پیامدهایی چون افزایش آسیبهای اجتماعی، فقر، مهاجرت و فروپاشی خانوادهها را در پی خواهد داشت.امروز مردم بندرعباس بیش از هر زمان دیگر چشمانتظار اقدام عملی هستند:
تعیین تکلیف پروژههای نیمهتمام، شفافسازی درباره وضعیت ثبتنامکنندگان، واگذاری زمین برای ساخت مسکن ارزان و برخورد جدی با سوداگری در بازار مسکن.شاید هنوز دیر نشده باشد، اگر صدای مردم شنیده شود و حق بدیهی آنان برای داشتن سرپناهی امن جدی گرفته شود.
ثبت دیدگاه