دریانیوز//بندرعباس سالهاست که با یک واقعیت تلخ دستوپنجه نرم میکند؛ ورود فاضلاب خام به دریا، زخمی مزمن بر پیکره محیطزیست شهری و دریایی که هم سلامت مردم را تهدید کرده و هم زیبایی سواحل را تحتالشعاع قرار داده است. در چنین شرایطی، هر گام عملی برای کاهش این آلودگی و بازگرداندن حیات به پهنههای آبی شهر، فراتر از یک پروژه عمرانی، به یک مطالبه اجتماعی و زیستمحیطی تبدیل میشود.اقدام اخیر شرکت تأمین و توسعه و زیرساخت خلیج فارس در لایروبی «خور گورسوزان» را باید در همین چارچوب تحلیل کرد؛ اقدامی که نهتنها برای پیشگیری از مشکلات ناشی از بارندگیهای فصلی انجام شد، بلکه پیامی روشن از ایفای مسئولیتهای اجتماعی صنایع و شرکتهای بزرگ به همراه داشت. لایروبی این خور، گامی پیشگیرانه و هوشمندانه بود تا مسیر آب باز بماند و شهر از خطر آبگرفتگی و آلودگی بیشتر در امان بماند.اما این پایان ماجرا نیست. طبق اعلام مدیرعامل شرکت تأمین و توسعه و زیرساخت خلیج فارس، برنامهریزی شده است که پس از تکمیل پروژه بزرگ بازچرخانی فاضلاب بندرعباس، خور گورسوزان وارد مرحلهای تازه شود؛ مرحلهای که در آن، فوارهها نصب میشوند، منظر شهری ارتقا مییابد و این خور از یک نقطه مسئلهدار زیستمحیطی به فضایی زنده و قابلافتخار برای شهروندان بدل خواهد شد. این نگاه، نشان میدهد که پروژه بازچرخانی فاضلاب صرفاً یک طرح صنعتی نیست، بلکه پیوندی عمیق با کیفیت زندگی مردم دارد.

شهروز شجاعی، مدیرعامل این شرکت، با تأکید بر پیشرفت ۸۰ درصدی بزرگترین طرح بازچرخانی فاضلاب شهری کشور، صراحتاً اعلام کرده است که تکمیل این پروژه ملی، نیازمند تأمین ۱۰ میلیون یورو ارز و ۳.۵ همت اعتبار ریالی است. پروژهای که با بهرهبرداری کامل، روزانه ۸۵ هزار مترمکعب و سالانه ۳۱ میلیون مترمکعب آب باکیفیت را در اختیار صنایع قرار میدهد و فشار سنگینی را از منابع آبی استان هرمزگان برمیدارد.اهمیت این طرح زمانی روشنتر میشود که بدانیم کیفیت فاضلاب خام بندرعباس، با کاهش چشمگیر شاخص COD از ۷۲۰ به ۲۵ میلیگرم در لیتر، به سطحی رسیده که امکان استفاده مجدد ایمن و پایدار را فراهم کرده است. این یعنی حرکت واقعی به سمت «دریای عاری از فاضلاب»؛ هدفی که شجاعی آن را محور اصلی فعالیتهای شرکت عنوان کرده است.در کنار منافع صنعتی و زیستمحیطی، نباید از نقش اجتماعی این پروژه غافل شد.
اشتغال مستقیم حدود ۵۰۰ نفر، مشارکت هفت بنگاه بزرگ اقتصادی استان، استفاده از فناوریهای نوین و حتی تولید برق از گاز متان، همگی نشان میدهد که این طرح، الگویی از توسعه پایدار است. الگویی که در آن، صنعت، محیطزیست و جامعه در تقابل با یکدیگر نیستند، بلکه در یک مسیر مشترک حرکت میکنند.امروز خور گورسوزان، نمادی است از این نگاه تازه؛ نگاهی که از لایروبی یک خور آغاز میشود و به زیباسازی شهر، سلامت دریا و آیندهای پایدار برای بندرعباس ختم خواهد شد، به شرط آنکه تأمین منابع مالی و ارزی، با درک اهمیت ملی این پروژه، هرچه سریعتر محقق شود.






ثبت دیدگاه