دریانیوز//شاید نسل امروز به یاد نداشته باشد، اما در سالهای نخست انقلاب، داشتن دستگاه ویدئو جرم محسوب میشد و حتی مجازات داشت. اگر امروز به جوانان گفته شود که روزی ویدئو کالایی قاچاق بوده و در خانهها مصادره میشده، شاید باور نکنند. این تجربه تاریخی به ما نشان میدهد که صرف منع و محدود کردن، بدون آموزش و فرهنگسازی، نهتنها بازدارنده نیست، بلکه انسانها را نسبت به آنچه از آن منع شدهاند، حریصتر میکند. پیامبر اکرم صلیالله علیه و آله نیز در روایتی میفرمایند: «اِنَّ ابنَ آدَمَ لَحَریصٌ عَلی ما مُنِعَ». این قاعدهای طبیعی است که باید در مدیریت فرهنگی و تربیتی مدنظر قرار گیرد.
امروز تهاجم فرهنگی، شبیه یک شبیخون فرهنگی است. دشمن از مسیر فرهنگ و رسانه وارد شده و ابزارهایی مانند ماهواره و فضای مجازی، سبک زندگی و نوع نگاه جامعه را تغییر دادهاند. بسیاری از محتواهایی که تولید میشود، صرفاً سرگرمی یا مستند نیست؛ تیمهایی پشت صحنه نشستهاند تا نگرشها و سبک زندگی خاص خود را القا کنند. زبان هنر و رسانه، زبان گویا و مؤثر است و به همین دلیل از سوی دشمن بهخوبی مورد استفاده قرار میگیرد.اما آیا میتوان جلوی دسترسی به این ابزارها را گرفت؟ با فناوریهای امروز و قدرت رسانهای استکبار، دسترسی به محتوا بسیار ساده و کمهزینه است.
گوشیهای هوشمند پردهها را کنار زدهاند؛ نوجوان با اتصال به اینترنت، نهتنها شبکههای ماهوارهای، بلکه همه محتواهای فضای مجازی را در دسترس دارد. فیلتر کردن یک کانال یا شبکه، بدون فرهنگسازی و آموزش، نتیجهای جز اتلاف هزینه ندارد.تجربه گذشته نشان داده است که قوانین صرفاً بازدارنده، تأثیری ندارند. ما ماهواره را ممنوع اعلام کردیم، اما اکنون در اغلب خانهها دیش وجود دارد. حتی اگر خانوادهای کنترل کند، گوشی هوشمند امکان دسترسی به هر محتوایی را فراهم میکند. دوران کرونا نیز نشان داد که محدود کردن تلفن همراه دانشآموزان ممکن نیست و این فضای «سیاهچاله رسانهای» به سرعت شکل گرفت.راهکار چیست؟ پاسخ روشن است: آموزش، اقناع و تولید محتوای سالم و جذاب. رسانه ملی و نهادهای فرهنگی باید نقش پیشرو داشته باشند و محتواهایی تولید کنند که مردم به آن جذب شوند. اگر ما تولیدکننده محتوا نباشیم، دیگران برای ما تولید میکنند و سبک زندگی ایرانی ـ اسلامی تحت تأثیر فرهنگ بیگانه قرار میگیرد.
در کنار این، سواد رسانهای جامعه بسیار پایین است و خانوادهها نسبت به خطرات دسترسی آزاد فرزندان به فضای مجازی آگاه نشدهاند. فناوری متوقف نمیشود تا ما فرهنگسازی کنیم؛ تکنولوژی آمده اما ما هنوز روش استفاده صحیح از آن را نیاموختهایم. بنابراین، بگیر و ببند و اعمال قانون صرف، نه تنها راهگشا نیست، بلکه ممکن است خسارتهای بیشتری ایجاد کند.امروز خانوادهها در معرض آسیبهای متعدد فرهنگی هستند. اگر توجه جدی به فرهنگ و تربیت نشود، شرایط بهمراتب بدتر خواهد شد. نهادهای مسئول باید از خواب غفلت بیدار شوند و با مدیریت هوشمندانه، تولید محتوا، آموزش و فرهنگسازی، نسل آینده را از تهدیدات فرهنگی محافظت کنند.
ثبت دیدگاه