دریانیوز//در محلات حاشیهای بندرعباس و بافتهای فرسوده هرمزگان، زندگی روزمره مردم با چالشهایی گره خورده که دیگر نمیتوان آنها را نادیده گرفت. خانههایی که سالهاست سند رسمی ندارند، سقفهای فرسوده ای که در هر باران و… فرو میریزند و کوچههایی که به جای مسیر عبور، به جویهای فاضلاب تبدیل شدهاند؛ اینها تنها گوشهای از واقعیت تلخ محلاتی است که ساکنانش همواره وفادار به انقلاب و نظام بودهاند، اما امروز با مشکلاتی دستوپنجه نرم میکنند که شایسته آنان نیست. بارندگیهای اخیر، پرده از عمق بحران برداشت. دهها خانه در محلات حاشیه ای وبافت فرسوده استان، دیوار و سقفشان فرو ریخت و خانوادههایی بیپناه، شب را زیر آسمان گذراندند. این فاجعه تنها نتیجه فرسودگی ساختمانها نیست؛ بلکه محصول سالها بیتوجهی به بازسازی و نوسازی بافتهای قدیمی وفرسوده است. در چنین شرایطی، کندی بازگشایی معابر و نیمهکاره ماندن شبکه جمعآوری فاضلاب، وضعیت را بحرانیتر کرده است. فاضلابی که در کوچهها روان است، نه تنها سلامت مردم را تهدید میکند، بلکه با ورود به خورها و دریا، محیط زیست و منابع دریایی را نیز آلوده میسازد؛ منابعی که خود ستون معیشت بسیاری از همین خانوادههاست. نمونه بارز این بیعملی، معبر ۱۶ متری کوی گلستان در محله چاهستانیهاست. هفت سال از وعده اجرای آن گذشته، اما هنوز خبری از تحقق نیست. این تأخیر، تنها یک پروژه عمرانی را عقب نینداخته؛ بلکه امید مردم را نیز فرسوده کرده است. وقتی وعدهها به عمل تبدیل نمیشوند، اعتماد اجتماعی آسیب میبیند و فاصله میان مردم و مسئولان بیشتر میشود.
ساکنان این محلات، محرومترین قشر جامعهاند. آنان نه تنها با مشکلات زیرساختی دستبهگریباناند، بلکه معیشتشان نیز در تنگناست. با وجود این، همواره در بزنگاههای تاریخی، حامی انقلاب و نظام بودهاند. آیا سزاوار است چنین مردمی، سالها در انتظار سند مالکیت، آب سالم، فاضلاب ایمن و سقفی مطمئن بمانند؟ فرسودگی شبکه ولوله های آب باعث می شود بدلیل شکستگی پی درپی لوله، آلودگی ها وارد آب شود که بایستی برای بازسازی شبکه توزیع آب استان و این مناطق اعتبارات موردنیاز تخصیص یابد.اکنون زمان آن رسیده که دولت با نگاه فوری و جدی وارد عمل شود. رفع مشکلات این مناطق نباید در پیچوخم بروکراسی و وعدههای بیپایان گرفتار شود. نوسازی بافتهای فرسوده، تکمیل شبکه فاضلاب، بازگشایی معابر و صدور اسناد مالکیت، باید در اولویت برنامههای عمرانی و اجتماعی قرار گیرد. در کنار دولت، صنایع و بنگاههای اقتصادی هرمزگان نیز مسئولیت اجتماعی سنگینی بر دوش دارند. بندرعباس قلب صنعتی و تجاری جنوب کشور است؛ اما چه سود اگر رونق اقتصادی آن، به زندگی مردم حاشیهنشین سرایت نکند؟ شرکتها و صنایع بزرگ باید بخشی از سود خود را صرف توسعه محلات محروم کنند. ایفای نقش اجتماعی، تنها یک شعار نیست؛ بلکه وظیفهای اخلاقی و ملی است. مشکلات محلات حاشیهای بندرعباس، تنها مسألهای محلی نیست؛ بلکه آزمونی برای عدالت اجتماعی و کارآمدی مدیریت شهری و ملی است. اگر امروز تدابیر فوری اتخاذ نشود، فردا با بحرانهای بزرگتر اجتماعی، زیستمحیطی و انسانی مواجه خواهیم شد. مردم این محلات، شایسته زندگی در خانههای امن، کوچههای پاکیزه و شهری مدرناند. صدای آنان باید شنیده شودو مطالبات بحق و قانونی شان محقق شود.
ثبت دیدگاه