ضرورت شنیدن صدای جامعه

دریانیوز//درهفته ها و روزهای اخیر، حوادثی دردناک و ناگوار کشور را تحت تأثیر قرار داده است؛ حوادثی که به شهادت و مجروحیت جمعی از هموطنان انجامید و خساراتی به اموال عمومی و شخصی وارد آورد. این اتفاقات، فارغ از هر تحلیل و انگاره‌ای، پیش از هر چیز فاجعه‌ای انسانی است و عمیقاً موجب تأثر و همدردی است.در کنار این غم انسانی، این رویدادها زنگ هشداری جدی است که نشان می‌دهد نارضایتی‌های عمیقی در لایه‌های مختلف جامعه وجود دارد. این نارضایتی‌ها، که ممکن است ریشه در مسائل معیشتی، اقتصادی، اجتماعی یا احساس تبعیض داشته باشد، در شرایط خاصی می‌تواند به شکلی ناخواسته و خسارت‌بار بروز کند.پیام اصلی این حوادث تلخ، ضرورت شنیدن صدای مردم است. جامعه‌ای با این پهناوری و پیچیدگی، همواره نیازمند کانال‌های متنوع، شفاف و مؤثر برای بیان دغدغه‌ها و مطالبات خود است. زمانی که این کانال‌ها به درستی عمل نکنند یا نارضایتی‌ها انباشته شود، امکان تبدیل نقد سازنده به تنش‌های مخرب افزایش می‌یابد.راه عبور از این مرحله دشوار، چندگانه است. _ تسلیت و همدردی صادقانه: نخستین گام، تسلیت صادقانه به خانواده‌های داغدیده و آسیب دیدگان این حوادث و پیگیری جدی درمان و جبران خسارات است. _ علت یابی بی‌طرفانه و شفاف: باید با دوری از هرگونه کلیشه و پیشداوری، به بررسی ریشه‌های اجتماعی و اقتصادی این ناآرامی‌ها پرداخت.

چه عواملی این حجم از خشم و عصبانیت را ایجاد کرد؟ _ گفت‌وگوی ملی و گسترده: ضروری است فضایی برای شنیدن صدای همه اقشار جامعه، نخبگان، جوانان و گروه‌های مختلف فراهم آید. این گفت‌وگو باید فارغ از حب و بغض، معطوف به یافتن راه‌حل‌های عملی برای مشکلات اصلی مردم باشد._ تسریع در اصلاحات: شنیدن صداها زمانی اثربخش است که به اقدام تبدیل شود. تسریع در اجرای اصلاحات اقتصادی-اجتماعی عدالت‌محور، مبارزه جدی با فساد و تبعیض، و بهبود معیشت مردم، عملی‌ترین پاسخ به نارضایتی‌هاست. _ پاسداری از امنیت و آرامش همگانی: باید به صورت خردمندانه و با حفظ احترام به حقوق مردم، از تبدیل هرگونه اعتراض مسالمت‌آمیز به هرج ومرج و خشونت جلوگیری کرد. امنیت، بستری ضروری برای هرگونه اصلاح و پیشرفت است.اتفاقات اخیر، هرچند تلخ، می‌تواند نقطه عطفی برای بازاندیشی جمعی باشد. این بازاندیشی، نه از موضع ضعف، که از موضع قدرت و اعتماد به نفس ملی برای رفع کاستی‌ها ضروری است. جامعه ایران با تاریخ کهن و انباشته از تجربیات سخت، ظرفیت عبور از این گذرگاه دشوار را دارد. شرط این عبور، وحدت کلمه، خرد جمعی، مسئولیت‌پذیری نخبگان و حاکمیت، و مهم‌تر از همه، گوش دادن واقعی به صدای مردم و پاسخ عملی به دردهای آنان است. آینده‌ بهتر، در گرو درس گرفتن از این دردها و حرکت برای ساختن فردایی عادلانه‌تر و مطلوب تر برای همه ایرانیان است.