دریانیوز//مدارس خاص و بهویژه مدارس تیزهوشان، سالهاست به عنوان نماد موفقیت آموزشی معرفی میشوند؛ جایی که دانشآموزان باهوشتر، پرتلاشتر و آیندهسازتر در مسیر رقابت علمی قرار میگیرند. اما پشت این تصویر پرزرقوبرق، واقعیتی تلخ نیز وجود دارد؛ واقعیتی که کمتر دیده میشود: استرس مزمن، اضطراب سنگین و افسردگی پنهانی برخی از همین دانشآموزان نخبه.
فشار حجم بالای دروس، آزمونهای پیدرپی، توقع خانوادهها و رقابت نفسگیر، باعث شده است بسیاری از نوجوانان در این مدارس به جای تجربه شیرین یادگیری، با ترس از شکست و اضطراب دائمی زندگی کنند. نوجوانی که باید دوران رشد، نشاط و امید را تجربه کند، گاهی در سکوتِ شب، با افکار سنگین و اضطرابهای حلنشده دستوپنجه نرم میکند.مشکل زمانی جدیتر میشود که در بسیاری از این مدارس، مشاور مستقر و متخصص بهصورت مداوم حضور ندارد.
در حالی که دوران دبیرستان یکی از حساسترین مراحل زندگی نوجوانان است، برخی مدارس خاص عملاً دانشآموز را در میدان فشار و رقابت تنها میگذارند. مشاور مدرسه فقط یک عنوان اداری نیست؛ او پناهگاه روانی دانشآموز، شنونده نگرانیها و راهنمای مسیر سلامت روان است.برخی از مدارس نیز عنوان میکنند که آموزش و پرورش اجازه جذب یا استقرار مشاور را به آنها نمیدهد. اگر چنین مانعی وجود دارد، باید هرچه سریعتر تدبیری جدی اندیشیده شود.
سلامت روان دانشآموزان نباید قربانی بروکراسی یا کمبود نیرو و… شود. هیچ افتخار علمی، ارزش آن را ندارد که نوجوانی در اوج استعداد، زیر بار استرس و افسردگی خم شود.واقعیت تلخ این است که اضطرابهای درماننشده میتواند به افسردگی عمیق، انزوا، افت تحصیلی و حتی در مواردی به رفتارهای پرخطر و خودکشی منجر شود. این زنگ خطر را باید جدی گرفت؛ پیش از آنکه دیر شود.از سوی دیگر، بخش بزرگی از فشار تحصیلی ناشی از محتوای آموزشی غیرکاربردی و حفظمحور است؛ درسهایی که به جای پرورش مهارتهای زندگی، فقط حافظه دانشآموز را هدف میگیرند. نخبه علمی کشور نباید در باتلاق محفوظات بیفایده گرفتار شود.امروز بیش از هر زمان، مدارس خاص نیازمند توجه به «انسان» پشت کارنامهاند. نمره و رتبه، اگر با آرامش روان همراه نباشد، آیندهساز نخواهد بود. باید مشاوره مستمر، آموزش مهارتهای زندگی و اصلاح نظام آموزشی در اولویت قرار گیرد تا دانشآموزان نخبه، به جای فرسودگی، با امید و سلامت مسیر پیشرفت را طی کنند.
ثبت دیدگاه