دریانیوز//در سالهایی که واژه «ناترازی انرژی» به یکی از پرتکرارترین کلیدواژههای اقتصاد ایران تبدیل شده، بسیاری از صنایع بزرگ کشور بهویژه فولادیها، تابستان و زمستان را با نگرانی از قطع یا محدودیت برق و گاز پشت سر میگذارند؛ نگرانیای که مستقیماً بر تولید، اشتغال، صادرات و ارزآوری اثر میگذارد. در چنین شرایطی، اقدام راهبردی فولاد کاوه جنوب کیش برای حذف ناترازی برق، نهتنها یک تصمیم فنی بلکه یک انتخاب هوشمندانه اقتصادی است که میتواند به الگویی برای سایر صنایع انرژیبَر کشور تبدیل شود.این شرکت در چارچوب کلانراهبرد «تولید بدون توقف»، مشارکت در احداث نیروگاه سیکل ترکیبی خرمآباد را در دستور کار قرار داده است؛ نیروگاهی که با هدف خودتأمینی برق و کاهش وابستگی به شبکه سراسری در حال تکمیل است.
بخش عمده تجهیزات اصلی واحد چهارم گازی این نیروگاه با ظرفیت ۱۸۳ مگاوات شامل توربین، ژنراتور، چمبرها، شفت میانی و سامانههای خنککاری به محل پروژه حمل و وارد فاز نصب شده و پیشرفت فیزیکی آن به حدود ۷۰ درصد رسیده است. پیشبینی میشود این واحد زودتر از برنامه زمانبندی و تا پایان اردیبهشتماه سال آینده به شبکه سراسری متصل شود؛ اتفاقی که میتواند نقطه عطفی در مدیریت مصرف و تأمین پایدار برق برای این مجموعه صنعتی باشد.تجربه سال گذشته نیز نشان داد که این رویکرد تا چه اندازه میتواند اثربخش باشد. بهرهبرداری از فاز اول بلوک دوم نیروگاه پیش از پیک بار تابستان ۱۴۰۴، موجب شد تولید تابستانی فولاد کاوه جنوب کیش رشد چشمگیر ۱۱۶ درصدی را ثبت کند؛ آن هم در شرایطی که بسیاری از واحدهای فولادی کشور با محدودیتهای جدی برق دستوپنجه نرم میکردند. این افزایش تولید صرفاً یک عدد نیست؛ بلکه بیانگر آن است که حل مسئله انرژی، مستقیماً به جهش تولید و تقویت صادرات منجر میشود.واقعیت این است که ناترازی انرژی، بیش از آنکه یک بحران مقطعی باشد، یک چالش ساختاری در اقتصاد ایران است.
رشد مصرف، فرسودگی زیرساختها و محدودیت سرمایهگذاری در بخش نیروگاهی، شبکه سراسری را با فشار مضاعف مواجه کرده است. در چنین فضایی، انتظار اینکه دولت بهتنهایی بار تأمین پایدار انرژی صنایع بزرگ را بر دوش بکشد، واقعبینانه نیست. ورود صنایع بزرگ به حوزه خودتأمینی برق، هم از فشار شبکه میکاهد و هم امنیت تولید را تضمین میکند.راهبرد «تولید بدون توقف» که از سوی مدیریت این شرکت و با تعریف ۱۲ پروژه عملیاتی دنبال میشود، نشان میدهد نگاه توسعهای در فولاد کاوه صرفاً محدود به افزایش ظرفیت اسمی نیست، بلکه ارتقای تابآوری و مدیریت ریسکهای کلان اقتصادی نیز در دستور کار قرار دارد. اگر سایر صنایع بزرگ کشور، بهویژه در حوزههای فولاد، سیمان، پتروشیمی و … که مصرف انرژی بالایی دارند، به چنین رویکردی روی آورند، نهتنها با توقفهای ناخواسته تولید مواجه نخواهند شد، بلکه میتوانند با برنامهریزی دقیق، سهم بیشتری از بازارهای صادراتی را نیز تصاحب کنند.امروز بیش از هر زمان دیگری روشن است که امنیت انرژی، پیششرط امنیت تولید است. تجربه فولاد کاوه جنوب کیش نشان میدهد عبور از ناترازی، نیازمند تصمیمهای جسورانه، سرمایهگذاری هدفمند و نگاه بلندمدت است. صنعتی که برق خود را تأمین میکند، نه در صف خاموشی میماند و نه فرصتهای صادراتی را از دست میدهد. این همان مسیری است که میتواند اقتصاد صنعتی ایران را از چرخه تکراری بحران انرژی خارج کرده و به مدار پایداری و رشد بازگرداند.
ثبت دیدگاه