دریانیوز//در بسیاری از شهرهای پرصنعت، زندگی روزمره مردم تحت تاثیر فعالیتهای صنعتی قرار میگیرد. یکی از مشکلات عمدهای که در این شهرها وجود دارد، تاثیرات منفی آن بر سلامت شهروندان است. بهویژه زنان و جوانان که از گروههای آسیبپذیرتر جامعه محسوب میشوند، از این آسیبها بینصیب نیستند.
بیماریهای ناشی از آلودگی محیطی، استرسهای شغلی و سوء تغذیه، از جمله مشکلات عمدهای هستند که در این مناطق با آن مواجهیم.سوء تغذیه در این مناطق به دلیل کمبود دسترسی به مواد غذایی سالم و ناآگاهی از تغذیه مناسب، بسیار شایع است. بسیاری از شهروندان، بهویژه در محلههای نزدیک به کارخانهها و کارگاههای صنعتی، از مواد غذایی کمارزش و ارزان قیمت استفاده میکنند که نه تنها نمیتواند نیازهای تغذیهای بدن را برآورده کند، بلکه باعث بروز مشکلات گوارشی، ضعف سیستم ایمنی و افزایش بیماریهای مزمن نیز میشود.
بیماریهای قلبی، دیابت، فشار خون بالا و انواع سرطانها، از جمله بیماریهایی هستند که در اثر سبک زندگی نادرست، آلودگی محیطی و تغذیه نامناسب در این مناطق بهطور چشمگیری افزایش یافتهاند. در این میان، زنان و جوانان بیشتر از سایر گروهها آسیب میبینند. زنان بهویژه در دورههای بارداری و شیردهی نیازمند تغذیه بهتری هستند، اما در شرایط اقتصادی نامناسب و دسترسی محدود به منابع غذایی سالم، با مشکلات جدی در این زمینه روبهرو هستند. جوانان نیز بهدلیل شیوههای زندگی پرتنش و فعالیتهای فیزیکی شدید، ممکن است با سوء تغذیه مواجه شوند که تبعات آن در آینده میتواند به مشکلات جدیتری منتهی شود.آلودگی هوا و صدا نیز از دیگر عوامل تاثیرگذار بر سلامت شهروندان در شهرهای صنعتی است. گازهای سمی منتشر شده از کارخانهها و ماشینآلات صنعتی باعث بروز بیماریهای تنفسی و افزایش مشکلات قلبی میشود.
در این میان، مسئولیت صنایع در قبال بهبود وضعیت سلامت شهروندان بهویژه در محلههای مجاور با کارخانجات باید جدیتر گرفته شود.با این حال، آنچه که جای تعجب دارد، عدم توجه صنایع به مسئولیتهای اجتماعیشان است. اگرچه شرکتهای صنعتی همواره در پی حداکثر سودآوری هستند، اما توجه به سلامت و رفاه جامعهای که در آن فعالیت میکنند، یک مسئولیت اجتماعی غیرقابل انکار است. صنایع میتوانند با ایجاد برنامههای حمایتی و بهداشتی برای کارکنان و حتی شهروندان محلی، نقش مثبتی در کاهش اثرات منفی خود بر سلامت جامعه ایفا کنند.
این میتواند شامل ایجاد امکانات بهداشتی بهتر در محل کار، ارائه مشاورههای تغذیهای و درمانی به کارکنان و خانوادههای آنها، و سرمایهگذاری در پروژههای محیطی برای کاهش آلودگی باشد.متاسفانه، تا کنون بسیاری از صنایع بهجای ایفای این مسئولیتها، تنها به دنبال سود بیشتر و کاهش هزینهها بودهاند و این موضوع بهطور مستقیم بر زندگی مردم تاثیر منفی گذاشته است. به همین دلیل، نیاز است که دولتها و نهادهای مدنی، از صنایع بخواهند تا در راستای مسئولیت اجتماعی خود، گامهایی عملی برای کمک به بهبود شرایط سلامت مردم بردارند.
این اقدامات باید شامل نظارتهای دقیقتر بر آلایندهها، ایجاد برنامههای آموزشی در زمینه تغذیه و بهداشت عمومی و سرمایهگذاری در پروژههای اجتماعی بهویژه برای زنان و جوانان باشد.در نهایت، باید پذیرفت که صنایع نمیتوانند بهتنهایی از مشکلات جامعه رهایی یابند، اما با یک رویکرد مسئولانه و همافزایی با نهادهای عمومی و خصوصی، میتوانند نقشی کلیدی در حل مشکلات بهداشت و تغذیه در شهرهای صنعتی ایفا کنند.تنها در این صورت است که میتوان از آسیبهای ناشی از سوء تغذیه و بیماریهای صنعتی کاسته و به سمت شهری سالمتر و پایدارتر حرکت کرد.
ثبت دیدگاه