دریا نیوز







چرا مردم هرمزگان در انتصاب مدیران بومی خودخواه هستند؟

، 11:42   /   کد خبر: 36092   /   تعداد بازدید: 86


دریانیوز: بنده شخصاً به همه افرادی که توقع هرمزگانی ها برای انتصاب مدیران بومی را رفتاری ناسیونالیستی و قوم گرایانه می دانند حق می دهم.
  اصلاً چه معنی دارد وقتی همه از یک آب و خاک هستیم دعوای ترک، کرد و لر و فارس و . . . راه بیندازیم؟
  چندسالی است که نهضت انتصاب مدیران بومی و نیروهای ماندگار ساکن استان در پست های مدیریتی قوت گرفته و خاطرات تلخ دهن کجی های مدیران غیر بومی که حتی آبدارچی و منشی را با خودشان تحفه می آوردند فراموش شده. چند سالی است که فراموش کردیم مدیران پروازی نان هرمزگان را می خوردند و مردم هرمزگان را تحقیر می نمودند.اما در همین فضا، بیست روز پیش بود که خبر انتصاب مدیر توزیع برق یکی از نواحی شهر تهران بعنوان جایگزین ذاکری در پست مدیرعاملی شرکت توزیع برق هرمزگان مخابره شد. خبری که دقیقا در ایامی منتشر می شد که انتصاب مدیران بومی برای هرمزگان به یک مطالبه عمومی میان پیر و جوان بدل شده بود.
   این انتصاب یکی از بهترین انتصاب های چند سال اخیر بود. چرا که هیچ انتصاب دیگری در این ایام نمی توانست چهره مدیران غیر بومی دهه هفتاد را برای ساکنین جدید ونسل امروز هرمزگان به تصویر بکشد.مدیر جوانی که در بدو ورود، قبل از نشستن پشت میز کارش عزل و نصب هایش را شروع کرد.مدیری که آخرین برگ تجربه اش، مدیریت یکی از نواحی توزیع برق شهر تهران است، حالا نمی تواند اسکان در مهمانسرای شرکت توزیع برق هرمزگان را تحمل نماید و یا حتی از مهمانسرای وی آی پی برق منطقه ای استفاده کند. بلکه باید با وجود رکود اقتصادی و کسری قابل پیش بینی بودجه دولت در سال جاری، دو هفته رحل اقامت در هتل پنج ستاره بیفکند تا مکان مناسبی در شان و جایگاه والای ایشان فراهم گردد.
   جناب وزیر نیرو ، آقای استاندار، نمایندگان محترم مجلس فردی که حتی نمی تواند مهمانسرای مجهز مجموعه خودش را تحمل کند، چطور می تواند به روستاهای محروم بشاگرد و جاسک سرکشی نماید؟ صد البته رفتارهای سرمایه داری برخی مدیران ثابت نموده حضور در میان لایه های پایین اجتماع در شان این عزیزان نیست. و اما سخن آخرم با هموطنان، لر و کرد و ترک و فارس و . . . که حالا هم استانی ما هستند و دلسوزانه دل در گرو پیشرفت هرمزگان دارند. مردم هرمزگان همچون همه اهل جنوب خونگرم و با نجابت هستند. اما نجابت مردم هرمزگان برای مسئولین مرکز نشین معنای دیگری دارد. دلیل اصرار ما هرمزگانی ها برای انتصاب نیروهای بومی، ترس از وقوع چنین رفتارهایی است. مدیرانی که از نردبان هرمزگان به مناصب کشوری رسیدند اما هرگز پشت سرشان را هم نگاه نکردند.
   یادآوری نمونه های آن در دهه شصت و هفتاد هرمزگان، هنوز روح ما را آزار می دهد. ما در دهه شصت و هفتاد، خودمان پارک مناسب نداشتیم، اما به استانهای دیگر پارک هدیه می دادیم. جوانان ما از رنج بیکاری در دریا جان می دادند اما ما کارخانه فولادمان را به استانهای دیگر فرستادیم. معدن را که نمی شد از جا در بیاوریم، اما مرز استانمان را جابجا کردیم تا همسایه شرقی مان از بی معدنی تلف نشود و مردم ما را از معدن خودمان اخراج کند. چند وقتی است همسایه غربی مان دریا لازم دارد اما دیگر طاقت نداشتیم و با کمک شما هنوز دریا را برای فرزندانمان نگه داشته ایم.

یعقوب دبیری نژاد/ دریا