دریا نیوز







"لارك"، جزيره اي ناشناخته

دريانيوز : روي شانه هاي مهربان موج ها به ساحل جزيره رسيديم ، جزيره هفتاد و پنج كيلومتري لا‌رك همچون مردمان خونگرم...
، 15:24   /   کد خبر: 2591   /   تعداد بازدید: 540


دريانيوز : روي شانه هاي مهربان موج ها به ساحل جزيره رسيديم ، جزيره هفتاد و پنج كيلومتري لا‌رك در 32 كيلومتري بندرعباس كه قرن هاست ، نجيب و پرسخاوت همچون مردمان خونگرم و صميمي خويش، آينه ي گويا و درخشان يادها و خاطره هاي سرافرازي هاي هرمزگانيان است و اكنون نيز بسان نگيني خوش درخش بر انگشتري هرمزگان جلوه مي افرازد.
خنكاي نسيم زمستانه ي وزيده از تلا‌طمآبي موج ها ورقص شاد ماهي  ها  و ترّنم پرواز مرغان دريا، عطر بهار را در لحظه هاي مسافرانش مي افشاند.
"شورا كه تشكيل شد ديگر كسي از اينجا نرفت."
نخستين سخن آقاي لا‌جيان رئيس شوراي اسلا‌مي لا‌رك همين است . او كه پيگير و مشتاق آباداني و توسعه لا‌رك است درباره زادگاهش مي گويد: ( اگرچه كارهاي زيادي شده اما مسكن و اشتغال دو موضوع اصلي و دغدغه آميزِ اينجاست ، الان تعداد قابل توجهي جوان هستند كه به علت  نداشتن خانه در منازل پدران خود زندگي مي كنند... ما اين درخواست ساخت منازل را از بنياد مسكن هم پيگيري كرديم اما علي رغم نامه نگاري ها و مكاتبات  بسيار زياد حتي تا تهران به سرانجامي نرسيد، حتي طرح داديم ، منازلي به شرط تمليك بسازند كه نتيجه ايي نداشت) .
چند قايق در انتظار و لميده بر لبه ساحل و تورهاي صيادي(گرگور) حكايت از شغل آباء و  اجدادي ساكنان دارد و رابطه ي نزديك رزق و روزي مردم، با دريا و صيد و صيادي را هم نشان مي دهد.
بقيه سواحل جزيره، دست نخورده و بكر ، متين و پر حوصله زير نور كم جان زمستاني آفتاب مي درخشد . "حسيني" دهيار جوان و  كوشاي جزيره كه شغل اصلي اش معلمي است همچنين مي گويد: 130  خانوار در جزيره زندگي مي كنند و شغل اغلب آنها صيادي است .
دهيار لا‌رك معتقد است كه لا‌رك با توجه به اينكه در شمار روستاهاي هدف گردشگري نمونه تعيين شده در صورت سرمايه گذاري مناسب و تخصيص اعتبار و اهتمام مسئولا‌ن مي تواند از باجاذبه ترين جزاير خليج فارس باشد. تاكنون چند  تور گردشگري ابراز تمايل كرده اند كه به جزيره گردشگر بيايند اما ما امكاناتي براي سكونت و پذيرايي از آنان نداريم و آنها نيز با اطلا‌ع از اين وضعيت انصراف داده اند . در بازديد از قلعه به يادگار مانده از عهد تسلط پرتغالي ها، حزن و حسرت بغض چشمهايمان را مي فشرد ، پيكر مجروح و خراش خورده از جور زمانه هاي قلعه، روايت بي اعتنايي به مواريث فرهنگي را دوباره بازمي نمايد.
به  راستي اگر اينگونه ميراث فرهنگي در كشوري اروپايي يا حتي همين شيخ نشين ها وجود داشت ، آيا به مركزي تاريخي درنيامده و بازسازي نشده بود؟ اما هزاران درد و دريغ كه گنجينه هاي تاريخي و تمدني كه يادآور وهله هايي از تاريخ اين سرزمين مي باشند به دست باد و آب و آفتاب سپرده شده اند.
هر دو قلعه پرتغالي ها در هرمز و لا‌رك به مانند طفلا‌ني يتيم و مهجور در حرمان نوازش مهرورزي مي سوزند.  دهيار، درباره قلعه لا‌رك هم مي گويد: اين محوطه تاريخي را بزها تصرف كرده بودند كه ما اكنون فقط راه رفت و آمد آنها را بستيم ولي ميراث فرهنگي برنامه ايي براي آن ندارد. باز بايد از پرتغالي ها قدرداني كرد كه در چند سده پيش از مصالح و موادي استفاده كرده اند كه در طول چند قرن از گزند باد و باران چندان آسيب نديده و شاكله اصلي آن پابرجاست و شايد تا چند قرن ديگر هم همين گونه سرپا بماند.
در ساحل خوش منظره جزيره ، خيز خيس موج ها كه پنجه بر تن نرم ساحل مي كشد ، تماشايي است. عاطفه و شور بر بلنداي موج هاي رازدار شناور است . موج ها با شتاب به ساحل مي آيند اما به آرامي به موطن خويش بازمي گردند و در اين رفت و برگشت سر و روي گوش ماهي ها را نيز با لطافت خويش مي شويند.

شهر قشم  از ساحل جزيره پيداست و اندكي دورتر جزيره هرمز . آقاي لا‌جيان معتقد است ؛ لا‌رك بايد از بن بست درآيد و راه آن هم تمركز روي موضوع گردشگري  و تفريح دريايي است و رونق جزيره  نيز در توجه به اينگونه زمينه هاست.
دهيار هم بر اين نظر است كه گردشگري دريايي، تفريح ساحلي ، تورهاي ماهيگيري، اتراق چندروزه در اين جزيره براي تمدد اعصاب ، بخش هاي مؤثري است كه مي توان بر روي رونق بخشيدن به آن تأمل كرد و بودجه  پيش بيني نمود.
هنگامي كه با يكي از معدود خودروهاي موجود در اطراف و سواحل جزيره مي گشتيم ، زيبايي ها و جذابيت هاي ساحل جزيره، چشم نواز و دلنشين از روبروي چشمانمان رژه مي روند و زلا‌ل و ابريشمين  از دوردست  هاي آب و آسمان عطوفت مي جويند.
آقاي لا‌جيان رئيس شوراي اسلا‌مي لا‌رك از وضعيت بهداشت و درمان جزيره هم گله مند است . هر چند كه او از حضور چندساعته پزشك در روزهاي به خصوصي ياد مي كند كه از قشم به لا‌رك مي آيد اما دوام اين وضع را ناخوشايند برمي شمارد. او مي گويد: ( خانه بهداشت را به درمانگاه تبديل كرديم و به ما وعده داده اند از سال آينده، پزشك و بهيار نيز در آن استقرار خواهند يافت تا بخشي از مشكلا‌ت درماني مردم جزيره رفع شود. )
گاهِ عصر ، دل سپرده و در آغوش پروسعت و نيلگونه ي دريا، در پي صيد ماهي  هستيم و در اين انديشه كه لا‌رك اين جزيره خوب و دوست داشتني ، طعم شيرين توسعه در ابعاد گوناگون را چه موقع خواهد چشيد؟ آيا چشمان منتظر و جوياي عطوفت او را كه سالهاست بر كرانه هاي افق ، آباداني و خرمي را مي كاود ، پاسخي خواهد بود؟  آيا جوانان اين جزيره ديگر فكر و خيال رفتن را از ذهن خويش خواهند زدود؟ و آيا...

سيدرضا هاشمي